Ostatnio część Klientów pyta się mnie, czy pracodawca w ich zakładzie pracy w związku z pandemią koronawirusa może dokonywać pomiaru temperatury ciała pracownika. Analizując obowiązujące przepisy należy udzielić odpowiedzi przeczącej.

Pracodawca nie ma podstawy prawnej, aby badać stan zdrowia pracownika, w tym także dokonywać pomiaru temperatury ciała pracownika. Jeżeli pracodawca ma wątpliwości co do stanu zdrowia pracownika i jego zdaniem pracownik nie jest zdolny do pracy, może odsunąć go od wykonywania pracy lub nie dopuścić go do wykonywania pracy.

Co więcej, dane dotyczące stanu zdrowia należą do szczególnych kategorii danych osobowych i na mocy art. 9 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych i ich przetwarzanie jest co do zasady zabronione. Przepisy dopuszczają możliwość przetwarzania danych jedynie w sytuacjach określonych przepisami prawa lub za wyraźną zgodą pracownika.

Jeżeli pracodawca ma wątpliwości co do stanu zdrowia pracownika i jego zdaniem pracownik nie jest zdolny do pracy, może odsunąć go od wykonywania pracy lub nie dopuścić go do wykonywania pracy. Zgodnie bowiem z art. 207 Kodeks pracy pracodawca ponosi odpowiedzialność za stan bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładzie pracy, a także jest zobowiązany chronić zdrowie i życie pracowników przez zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy przy odpowiednim wykorzystaniu osiągnięć nauki i techniki, m.in. organizować pracę w sposób zapewniający bezpieczne i higieniczne warunki pracy.

Państwowa Inspekcja Pracy w komunikacie dot. koronawirusa podaje, że niedopuszczenie pracownika do pracy, ze względu na potencjalne zarażeniem wirusem może narazić pracodawcę na zarzutu o nękanie, czy stosowanie mobbingu.

Podobnego zdania jest Państwowa Inspekcja Pracy, która podaje, że pracodawca nie jest podmiotem uprawnionym do dokonywania samodzielnej oceny stanu zdrowia pracownika. Przepisy prawa pracy, m.in. rozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z 30.5.1996 r. w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, z zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w kodeksie pracy (Dz.U z 2016 r. poz. 2067), nie przewidują kierowania pracownika na badania w związku ze zwiększonym ryzykiem zachorowania na choroby wirusowe. W myśl art. 229 Kodeksu pracy pracownik podlega tylko badaniom profilaktycznym: wstępnym, okresowym i kontrolnym. Badania kontrolne są wykonywane w przypadku, gdy niezdolność pracownika do pracy trwała dłużej niż 30 dni. Przeprowadzenie badań lekarskich poza terminami wynikającymi z częstotliwości wykonywania badań okresowych może zachodzić w przypadku: konieczności przeniesienia pracownika do innej pracy ze względu na stwierdzenie szkodliwego wpływu wykonywanej pracy na zdrowie pracownika; stwierdzenie u pracownika objawów wskazujących na powstanie choroby zawodowej; stwierdzenia niezdolności do wykonywania dotychczasowej pracy u pracownika, który uległ wypadkowi przy pracy lub u którego stwierdzono chorobę zawodową, lecz nie zaliczono do żadnej z grup inwalidów.